ಪ್ರೀತಿ...

ಗೆಳೆಯ, ಮೊದಲು ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸು, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ನಂತರ ಚಿಂತಿಸು. ನಿನ್ನ ನಿಜ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೀನಲ್ಲದೆ ಮತ್ಯಾರು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ.

ಗುಂಡಚಂದ್ರು  

ನನ್ನವಳು...

೨.

ಹೌದು, ಅದೇ, ಆ ದಿನ 14ನೇ ಏಪ್ರಿಲ್ 2006, ನಾನು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಹಾಗೆ ಸುಮ್ನೇ ಸುತ್ತೋಕೆ ಅಂತ ಹೊರ್ಟಿದ್ವಿ (ಆಗ ನಂಗೆ ಇನ್ನೂ ಗೆಳತಿ/ಗೆಳತಿಯರ ಪರಿಚಯ ಆಗಿರ್ಲಿಲ್ಲ ;) :) ). ನಮ್ ದೋಸ್ತ್ ಶ್ಯಾಮ್ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಲೇಟ್, ಆದಿನ ಕೂಡ ಲೇಟೆ ಅವ್ನು. ಕಾದು ಕಾದು ಸುಸ್ತಾಗ್ತಿತ್ತು, ಸರಿ ಇವನ್ನ ನಂಬಿದ್ರೆ ಆಗೋಲ್ಲ ಅಂತ ಹೊರ್ಡೋಕೆ ಎದ್ವಿ, "ಇರ್ರೋ, ಬಂದೆ ಕಣ್ರೋ.... ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ಬೇಡ್ರೋ.. ಪ್ಲೀಸ್ ವೇಟ್ ಮಾಡ್ರೋ... " ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕೂಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಸಣ್ಣ ಸೌಂಡ್ ಕೇಳಿಸ್ತು. ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಓಡಿ ಓಡಿ ಬರ್ತಿದ್ದ ಶ್ಯಾಮ. ದೂರದಿಂದ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಾಣ್ತಿದ್ದ ಅವ್ನು, ನಮ್ಮನ್ನ ರೀಚ್ ಆಗ್ತಾ ಆಗ್ತಾ ಒರಿಜಿನಲ್ ಬಾಡಿ ಸೈಜು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂತು. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಎಲ್ಲರ್ ಜೊತೆನು ಒಂದ್ ಒಂದ್ ಸ್ಮಾಲ್ ಫೈಟ್ಸ್ ಆಗಿತ್ತು, ಜಾಸ್ತಿ ದಿನ ಆದ್ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ವಿ ಅಲ್ವಾ. ಹಂಗೆ ಕೆಲವು ಮಾತು ಬರುತ್ತೆ, ಕೆಲವು ಮಾತು ಹೋಗುತ್ತೆ. ಬೇಕಾದ್ದು, ಬೇಡದ್ದು, ಇರೋದು, ಇಲ್ದಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಟೈಮ್ಪಾಸ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ವಿ. ಸೋ, ಈ ಮರಿ ಆನೆ ಎಂಟ್ರೀ ಆದ್ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣು ಈ ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ.. ಆಗಿನ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಇವ್ನೇ, ನಮ್ ಶ್ಯಾಮ.... ;) ;) . ಹ್ಮ್, ಶ್ಯಾಮನ ಕಾಲು, ಕೈ, ಇನ್ನೇನೇನ್ ಸಿಗುತ್ತೋ ಎಲ್ಲ ಎಳಿದ್ಮೇಲೆ, ಫೈನಲೀ ಹೋರ್ಡೋಣ ಅಂತ, ಹೊರ್ಡೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ವಿ.

ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆ ಇಲ್ದೆ, ನಾವು ಸೇರ್ಬೇಕಿದ್ದ ಜಾಗ ಸೇರ್‌ಕೊಂಡ್ವಿ. ವ್ೂಊಓವವವ್ವ್... ನಿಜಕ್ಕೂ ಆ ಜಾಗ ಅತ್ಯದ್ಭುತ. ನೋಡೋಕೆ ಎರಡು ಕಣ್ಣು ಸಾಲೋದಿಲ್ಲ (ಅದ್ಕೆ ನಾನು 2+2 :) ), ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತು ಸುತ್ತ ಕಣ್ಣಾಡ್ಸಿದ್ರೆ, ಆಹಾ.. ಎಂಥ ಖುಷಿ ಅಂತೀರಾ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೂ ಹಸಿರು, ಬರೆ ಹಸಿರು, ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ನೀಲಿ ಆಕಾಶ, ಬೆಳ್ಳಿ ಮೋಡಗಳು, ಅದರ ಚಿತ್ತಾರ. ತಣ್ಣಗೆ ಬೀಸ್ತಾ ಇದ್ದ ಗಾಳಿ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಬೆಳ್ಳಿ ಮೋಡಗಳ್ಗೆ ಒಂದೊಂದು ಹೊಸ ಹೊಸ ರೂಪ ಕೊಡ್ತಾ ಇತ್ತು. ಕೆಲವೇ ಸೆಕೆಂಡ್ ಅಲ್ಲಿ ಯದ್ವಾ-ತದ್ವಾ ಚೇಂಜ್, ಆ ತಂಪಾದ ತಂಗಾಳಿ ಆದಿನ ಎಲ್ಲ ಮೋಡಗಳ್ನ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರ್ಸಿ.. ನಮ್ಗಳ ಮೇಲೆ ಜೋರು ಮಳೆ ಸುರಿಸಿತ್ತು. ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಮಳೇಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಂದು ಹಂಗೆ ಸುತ್ತ ಕಣ್ಣಾಡಿಸ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ. ಎಲ್ಲರ್ಗೂ ಪ್ಲಾನ್ ಓಕೇ ಆಯ್ತು... ಇದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಟೆಂಟ್ ಎತ್ತಿ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ ಕಡೆ ಹೊರ್ಟ್ವಿ.

ಸುತ್ತ ನೇಚರ್ ನೋಡ್ಕೊಂಡು, ಮೇಲಿಂದ ಇಳಿದು ಗದ್ದೆ ಕಡೆ ಬಂದ್ವಿ. ಆ ಜಾಗ ಊರಿಂದ ಸುಮಾರು ದೂರ ಇದೆ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತು. ಹಸಿದ ಆನೆಗಳಂತೆ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದ್ವಿ. ಈ ನುಗ್ಗಾಟದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ರು ಒಂದೊಂದ್ ಕಡೆ ಹೋಗಿ, ಒಬ್ಬರ ಕೂಗು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೇಳದೇ ಇರುವಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ರು ಕಾಣೋದಂತೂ ಕನಸು, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಆ ಕಬ್ಬು ಅಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಕಬ್ಬು ತಿಂದಾದ್ಮೇಲೆ ಬಂದ ದಾರೀಲಿ ವಾಪಸ್ ಹೋಗೋದು ಅಂತ ಮನಸಲ್ಲೇ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ. ಮೊದಲಿನ ಪ್ಲಾನ್ ಅಂತೆ, ಎಲ್ಲರೂ ನಾವು ಮೊದಲು ಇದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಾಯ್ಬೇಕಿತ್ತು, ಇದು ಹೀಗಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಮೊದಲೇ ಪ್ರಿಡಿಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಆ ಗದ್ದೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ ಸ್ಟ್ರೇಟ್ ವ್ಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಕವರ್ ಮಾಡುತ್ತೋ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು :) .

ಗದ್ದೆ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ, ಸುತ್ತ ನೋಡಿ, ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಯಾವ್ದು ತುಂಬಾ ಸ್ವೀಟ್ ಇರ್ಬಹುದು ಅಂತ ಗೆಸ್ಸ್ ಮಾಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪನೆ ಬಳುಕಿದ್ದ, ಒಂದು ರೆಟ್ಟೆ ಸೈಜ್ ಇರೋ ಕಬ್ಬು ಮುರ್ದ್ಕೊಂಡೆ. ಅದರ ಬೇರು-ಸೋಗೆನ ಕೈ ಇಂದ ಕೀಳ್ತಾ, ಗದ್ದೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆ ಅನ್ಸೋ ಕಡೆ ಬಂದು ನಿನ್ತ್ಕೊಂಡೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಅದು ಮೂಲೆ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಗದ್ದೆ ಮಧ್ಯೆ ಓಡಾಡೋಕೆ ಅಂತ ಸಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿರೋ ದಾರಿಯ ಒಂದು ಅಂಚಿನ ಮೂಲೆ ಅಷ್ಟೇ. ಕೈಲಿ ಇದ್ದ ಕಬ್ಬು ತಿನ್ನೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತ್ಕೊಂಡೆ. ಕಬ್ಬಿನ ಒಂದ್ ಕೊನೆನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲ್ಯೋಕೆ ಅಂತ ಇಟ್ಕೊಂಡೆ. ಆಹಾ!!! ಆ ಸ್ವೀಟ್, ಆ ಜಾಗ್ದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಗೊ ಕರ್ದ್ಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತು, ಹಂಗೆ ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ನೋಡ್ತಾ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಕೊಂಡೆ. ಬಾಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವೀಟ್ ಕಡ್ಮೆ ಆಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಕಣ್ಣು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಪನ್ ಆಗ್ತಿತ್ತು, ನೋಟ ಮೇಲಿಂದ ಕೈಲಿ ಇದ್ದ ಕಬ್ಬಿನ ಕಡೆ ಇಳೀತಿದ್ದಂತೆ, ಕಣ್ಣೋಟಕ್ಕೆ ಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಆಗಿ , ಕಣ್ಣಳತೆಯ ದೂರದಲ್ಲಿ ಬಾಲೆ!!!!

ಒಟ್ಟು ಮೂವರು ಆ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಡ್ತಿದ್ರು ಅನಿಸ್ತು. ನನಗೆ ನಾ ಏನ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀನಿ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗೋದರ ಒಳಗೆ ನಾ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಅವಳ ಕಡೆ ನಡೀತಾ ಇದ್ದೆ. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಮೈಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಏನೋ ಒಂದ್ತರಾ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತು, ಅವಳ ರೂಪ ಆಕೃತಿ ಕ್ಲಿಯರ್ ಆಗ್ತಾ ಬಂತು. ಕೂಗಳತೆಯ ದೂರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಲರ್-ಕಲರ್ ಫ್ಲವರ್ ಇದ್ದ, ಪ್ಯೂರ್ ವೈಟ್ ಚೂಡಿದಾರ್ ಹಾಕಿದ್ದ ಅವಳು, ಸರ್ರ್ ಅಂತ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಓಡಿದ್ಲು. ತಣ್ಣಗೆ ಬೀಸ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಾಡ್ತಿದ್ದ ಕಪ್ಪಗೆ ನೀಳ ಇದ್ದ, ಕಟ್ಟದೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅವಳ ತಲೆಯ ಕೂದಲು ಮಾತ್ರ ಕಂಡು, ಹಿಂದೆನೇ ಹೋದೆ. ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ "ಅಕ್ಕ, ನನ್ನ ಹುಡ್ಕು, ನಾ ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನಿ ಹೇಳು" ಅನ್ನೋ ಸೌಂಡ್ ಕೇಳಿಸ್ತು. ಅವ್ಳು ಅವ್ರಿಬ್ಬರ್ಗು ಅಕ್ಕ ಆಗಿರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸ್ತು. ಹಾಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗ್ತಾ ಅವ್ಳನ್ನೇ ಹುಡುಕ್ತಿದ್ದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ, ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ದ್ರೆ... ವೂವ್..!!! ಅದೇ ಕಣ್ಣು. ಅವಳೇ, ಅವಳೇ, ಆ ದಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಲಿ ಮಿಂಚಿ ಮಾಯಾ ಆದ ಬೆಡಗಿ, ಅವಳೇ ಇವಳು!!!. ಮತ್ತೆ ಇವ್ಳನ್ನ ನೋಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ನಾನು ಯೋಚನೆ ಕೂಡ ಮಾಡಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ರೆ ನಿಂಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್, ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅಂತ ಸಾವ್ರ ಸಲ ಮನ್ಸಲ್ಲಿ ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಅವಳ ಹತ್ರ ಹೋದೆ. ಆಟದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ತಮ್ಮ, ತಂಗಿನ ಹುಡುಕ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಕಣ್ಣು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಕಡೆ ನೋಡ್ತು. ಕಣ್ಣು!!!, ಅಬ್ಬಾ ಏನು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಅದು. ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಏನೇನೆಲ್ಲ ಮಾಡ್‌ಬಹುದು. ಉಸ್ಸ್ಸ್ಸ್ಸ್... ಸುಸ್ತಾದೆ.. ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳ್ನ ನೋಡೋಕೆ ಆಗ್ದೇ, ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋದೆ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತು ಕೂಡ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ರೆ ಕಣ್ಣುಗ್ಳು ಏನೇನ್‌ಬೇಕೋ ಎಲ್ಲ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ವು. ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಆಯ್ತು, ಎಲ್ಲ ಓಕೇ ಆಯ್ತು... ವೋವ್ವವ್ವ್!!!... ಆಸಮ್!!! ಹೆಂಗೆಂಗೋ ಆಗಿ, ಹಿಂಗೆ ಓಕೇ ಆಗ್ಬಿಡ್ತು. ಹ್ಹ ಹ ಹ ಹ. ಮತ್ತೆ ಪರ್ಮಿಶನ್ ಸಿಕ್ಕಿಡ್ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೈ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡ್‌ಕೋಳೋಕೆ ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗ್ತಿತ್ತು. "ಲೋ ಗುಂಡಾ, ಎದ್ದೇಳೋ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿ ಹಾಳಾಗ್ ಹೋಗಿದ್ಯೋ, ನಿನ್ನ ಒಬ್ಬನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗೋಕೆ ಮನ್ಸಾಗ್ದೆ ಹುಡುಕ್ಕೋಂಡ್ ಬಂದ್ವಿ, ಎದ್ದೇಳು ಮೇಲೆ".

ಛೇ, ಎಂತ ಸುಂದರ ಕನಸು, ಡಬ್ಬ ನನ್ ಮಗ ಹಾಳ್ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟ ಅಂತ ಬೈಕೊಂಡು ಎದ್ದು ಅವರ ಜೊತೆ ಹೋಗೋಕೆ ರೆಡೀ ಆದೆ. ಹಂಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಅದೇ ಹಿಂದಿನ ಸುಂದರ ಹಸಿರು ಕಾಣೋಕೆ ಶುರು ಆಯ್ತು. ಅಲ್ಲಂತೂ ಎಲ್ಲ ಮಿಸ್ ಆಯ್ತು, ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ಸವಿಯನ್ನಾದ್ರು ಸವ್ಯೋಣ ಅಂತ ಖುಷಿ ಇಂದ, ಯದ್ವಾ-ತದ್ವಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ, ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿದ್ದ ಪ್ಲೇಸ್ ಹತ್ರ ಬರ್ತಿದ್ದೆ. ಆಹಾ!!! ಅದೇ ಜಾಗ, ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಈ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ ನೋಡಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದು, ಕಾಣ್ತಿದೆ, ಕಾಣ್ತಿದೆ ಬಂದೆ ಬಂದೆ. "ಮಗು ಗುಂಡಾ, ಎದ್ದೇಳೊ ಬೆಳಗಾಯ್ತು, ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ ಹೋಗ್‌ಬೇಕು".

socksಉ ವಾಸನೆ....

ಲೇ ಗುಂಡ ನಿನ್ನ socksಉ ವಾಸನೆ,

ಆಕಾಶ್ದೊರ್ಗು  ಅಕ್ಕ್ಪಕ್ದೋರ ಉಪಾಸನೆ,

ತಡ್ಯೋಕಾಗ್ದೆ   ಆ ನಿನ್ನ socksಉವಾಸನೆ,,

ಎಲ್ಲರ ಉಪಾಸನೆ, ಸಾಕುಸುವಾಸನೆ  , ಸಾಕುಸುವಾಸನೆ.. :)

ನನ್ನವಳು...

ಗುಂಡ, ಒಬ್ಬ ಸೋಮಾರಿ, ಸಮಯ ಸ್ವಾಹ ಮಾಡುವವನು. ಗುಂಡನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಗುಂಡನಿಗೆ ಅವನದೇ ಆದ ಕೆಲವು ಆಟ-ಪಾಠಗಳು, ಕನಸಿನ ಲೋಕಗಳು, ಅನುಭವಗಳು, ಕನಸುಗಳು. ಅವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ಯಾರು ಇಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಯಾಕೋ-ಏನೋ ಅವನ ಲೋಕದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆ ಆಗಿದೆಯಂತೆ, ಸಣ್ಣ ಕಥೆ ಥರ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಅಂತಿದ್ದಾನೆ, ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಅವನ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಕೇಳಿಸಲು, ನಾನೊಂದು "ಮಾಧ್ಯಮ".

೧ .

ಅಂದೊಂದು ದಿನ ೨೬ನೇ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೦೦೩ ಶುಕ್ರವಾರ, ನನಗೆ ಪರಿಚಯದ ಒಬ್ರಿಗೆ ಹುಷಾರು ತಪ್ಪಿತ್ತು, ಅವ್ರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ರು, ಅವ್ರನ್ನ ನೋಡಿ, ಮಾತಾಡ್ಸ್ಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ನಾನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆ ರಿಸೆಪ್ಶನಿಸ್ಟ್, ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ, ಅವ್ರು ಇವ್ರನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಂಡು, ಹಾಗೆ ಕ್ಷೇಮ ( :) ) ಸಮಾಚಾರ ವಿಚಾರಿಸ್ತಾ, ನಮ್ ಪರಿಚಯದವರ ಬೆಡ್ ಹತ್ರ ಹೋದೆ. ಡಾಕ್ಟ್ರು ಮತ್ತೆ ನರ್ಸ್ ಒಳ್ಳೆ ಹಾರೈಕೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು, ಹಾಗಾಗಿ ಅವ್ರು ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗ ಹುಷಾರಾಗ್ತಿದ್ರು. ಸರಿ, ಅವರ ಜೊತೆ ಒಂದ್ ಹತ್-ನಿಮ್ಷ ಮಾತಾಡಿದ್ಮೇಲೆ, ಮನೆ ದಾರಿ ಹಿಡ್ಯೋಣ ಅಂತ, ಅವ್ರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆ ಗಮನ ಇರಲಿ ಅನ್ನೋ ಕಿವಿಮಾತು ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿ, ಕೂತಿದ್ದ ಜಾಗದಿಂದ ಎದ್ದು ಹೊರಟೆ.

ಅವರ ಬೆಡ್ ಇಂದ ಹೊರಗೆ ಬರೋ ದಾರಿಲಿ (ಒಳಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಾದ್ರು ಅದೇ ದಾರಿನೇ :) ), ಎಡ-ಬಲ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ, ಒಬ್ರು-ಇಬ್ರು ರೋಗಿಗಳು ಇರಬಹುದಾದ ರೂಂಗಳ ಸಾಲು. ನಡಿಬೇಕಾದ್ರೆ ಸುಮ್ನೆ ನಡ್ಯೋಕೆ ಆಗುತ್ತಾ, ತಲೆ-ಕಣ್ಣು ನಿಲ್ಬೇಕಲ್ವ? ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲಿ-ಇಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸ್ತಾ ನಡಿತಿದ್ದೆ. ನಡಿಗೆಯ ಸ್ಪೀಡು ಗಡಿಯಾರದ ಘಂಟೆ ಮುಳ್ಳಿನ ಸ್ಪೀಡು ಎರಡು ಒಂದೇ ಆಗಿತ್ತು, ಆದ್ರೆ ಕಣ್ಣು ಅದೇ ಗಡಿಯಾರದ ಸೆಕೆಂಡ್ ಮುಳ್ಳಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಸ್ಪೀಡಾಗಿ ಓಡ್ತಿತ್ತು. ನಡಿಗೆಯ ಗತಿ (ಸ್ಪೀಡು), ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಚೇಂಜ್ ಆಗೋಯ್ತು, ಕಾಲ್ಗಳು ಸುಮಾರು ೨ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಹೋದ್ವು, ತಲೆ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಕಣ್ಣು ಏನನ್ನೋ ಹುಡ್ಕೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂದ್ಬಿಡ್ತು. ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ನ ತುಡಿತ, ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಕಾಯ್ಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ನೇನೋ ಅಂತ ಅನಿಸ್ಬಿಡ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ, ಆ ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ೧೬ ವರ್ಷಗಳ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಣದ ರೂಪರಾಶಿ, ಸ್ವಪ್ನ ಸುಂದರಿಯ (Dream Girl) ಕಂಡೆ.

ಕಾಲುಗಳು ಆಪೋಸಿಟ್ ಡೈರೆಕ್ಷನ್ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ತಲೆ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ, ಕಣ್ಣು ಹುಡುಕಾಟ ಶುರುಮಾಡ್ದಾಗ ಮೊದಲು ಕಂಡದ್ದು ಅವಳ ಬೆಳ್ಳಿ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗಿನ ಹಾರಾಟ. ಅದರ ಹಾರಾಟದ ಜೊತೆ-ಜೊತೆಯಲಿ, ಕಣ್ಣಿಂದ ಏನೋ ಒಂದು ಮಿಂಚು, ನೆತ್ತಿಗೆ ಏರಿ, ನೆತ್ತಿಯಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಂತು, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದೆ. ಮುಂದೆ ಕಂಡದ್ದೆಲ್ಲಾ ಸುಂದರ-ಸುಮಧುರ ಸ್ವಪ್ನ (ಕನಸು). ಅವಳ ನೋಟ ಕಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದೆ, ತಿಳಿ ಹಾಲ ನಿಂತ ನೆಲೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಹೊಳೆವ ಕಪ್ಪು ಹಣತೆಯ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ನೋಟ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನೋಟದ ಕಾಂತಿ ನನ್ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗಿಸಿತ್ತು, ಮನಸ ನಂಜಾಗಿಸಿತ್ತು. ಹಿಡಿದು ಬಗ್ಗಿಸಿದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನ ಹುಬ್ಬು, ಅಗಾಗ ಬಾಗುತಿತ್ತು, ತಂಪು ತಂಗಾಳಿಗೆ ತೇಲಿಬರುವ ತೆಳು ಅಲೆಯಂತೆ ಕೆನ್ನೆಯ ಗುಳಿ. .......... ಇದೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹುಬ್ಬುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಕುಂಕುಮ, ಅಂದವನ್ನು ಇನ್ನೊ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತ್ತು. ನಾನು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದಾಗ, ಬೆಳ್ಳಿಮೋಡದ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಂಚಿನ ಹಾಲ ಹಾದಿಯಲಿ, ಸುಡುವ ತಂಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ, ಪಂಜರದಿಂದ ಪಾರಾದ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ, ತೇಲುತ್ತಿದ್ದ ಶುದ್ಧ ಬಿಳಿಯ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟ ಸುಂದರಿ ಮೊದಲು ಕಂಡಳು. ಮಯೂರಿಯ ನಾಟ್ಯ ನಡಿಗೆಯ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಹೊರಟಿದ್ದ ನಾನು, ಅವಳ ಮುಖಕಮಲದ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದೆ. ಹಿಂದೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ನಾನು, ಸಪ್ತ ಸಾಗರ ದಾಟಿದ್ದೆ, ಸುಂದರ ಬನಗಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದ್ದೆ, ಭವ್ಯ ಭಾರತದ ಶಿರೋಮಣಿ ಹಿಮಾಲಯ ಶಿಖರ ಏರಿದ್ದೆ. ಬಿದಿಗೆ ಚಂದ್ರನ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಮಲವದನೆಯ ಕಮಲವದನವ ನೋಡುವ ಕಾತರದಲ್ಲಿದ್ದೆ, ಅಬ್ಬಾ ಕೊನೆಗೂ ಕಂಡೆನಾನವಳವದನ. ಲೇ ಗುಂಡ, ಕಣ್ ಬಿಡೋಲೆ!!! ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ? ನನ್ ಪರಿಚಯದವರ ದನಿ ನನ್ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು, ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟೆ.

ಹಾವೂ ಸಾಯ್ಬಾರ್ದು, ಕೋಲೂ ಮುರೀಬಾರ್ದು...

ಗುಂಡ : ಲೋ ತಿಮ್ಮ ಏನೋ ಸಮಾಚಾರ???

ತಿಮ್ಮ : ಏನಿಲ್ಲಾ ಕಣೋ ಹಾಗೆ ಬೇಜಾರು ಜೀವನ...

ಗುಂಡ : ಯಾಕೋ ತಿಮ್ಮ , ಮನ್ಸು ಸರಿ ಇಲ್ವಾ???

ತಿಮ್ಮ : ಗುಂಡ, ನನ್ ಹೆಂಡ್ತಿ "ಹಾವು ಸಾಯ್ಬಾರ್ದು ಕೋಲು ಮುರೀಬಾರ್ದು" ಅನ್ನೋ ಥರ, ನನ್ನ ಕೈಲಿ ಕೆಲ್ಸಾ ಮಾಡಿಸ್ತಾಳೆ ಕಣೋ!!!

ಗುಂಡ : ಹ್ಹ ಹ ಹ.. ಅಯ್ಯೋ ತಿಮ್ಮ, ನಮ್ಮಪ್ಪನ್ನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರ್ಸಿ ವರ್ಷ ಆಗ್ತಾ ಬಂತು, ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡೋದೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾನೆ ಆ ಡಾಕ್ಟ್ರು...

ತಿಮ್ಮ (ಕೋಪದಿಂದ): ಲೋ ಗುಂಡ, ನಿಮ್ಮಪ್ಪ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಆಗ್ದೆ ಇರೋದಕ್ಕೂ, ನನ್ ಹೆಂಡ್ತಿ ನನ್ ಕೈಲಿ ಕೆಲ್ಸಾ ಮಾಡ್ಸೋದಕ್ಕು ಏನೋ ಸಂಬಂಧ????

ಗುಂಡ : ಪೇಶೆಂಟು (ರೋಗೀನು) ಸಾಯ್ಬಾರ್ದು, ಬರೋ ಕಾಸು ನಿಲ್ಬಾರ್ದು...

dEfiNiteLy FemALe!!!

Any Comments...???? :) ;) :)

ಹಳೆ ಪಯಣದ ಹೊಸ ಅನುಭವ....

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಿನಂತೆ last ಶುಕ್ರವಾರ (10-july-2009) ರಾತ್ರಿ ಧರ್ಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ. ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಯಾವುದೇ ಭಯ, ಅಂಜಿಕೆ, ಆಶ್ಚರ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಐದು ತಿಂಗಳಿಂದ ಈ ಪ್ರಯಾಣ ನಂಗೆ ರೂಢಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಅನುಭವದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಪಯಣ ಸಾಗಿತು. ಸುಮಾರು ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತರ ಸುಮಾರಿಗೆ Majestic ತಲುಪಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಐದಾರು ಬಸ್ಸು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಸಾಕಾಯ್ತು,, ಕೊನೆಗೆ ಯಾವುದ್ರಲ್ಲೂ ಕಿಟಕಿ(window) ಸೀಟ್ ಸಿಗ್ಲಿಲ್ಲ... :( ;( :( ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲದೆ.. ಸಿಕ್ಕಿದ್ ಕಡೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ಬೇಕಾಯ್ತು. ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಏನು ವಿಶೇಷ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.. ಪ್ರತಿ ಸಲಕ್ಕಿಂತ,, ಈ ಬಸ್ ಡ್ರೈವರ್ ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ , ಹೈವೇ ರೋಡಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯಕ್ಕಿಂತ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸ್ತಿದ್ದ... ಇದೆ reason ಬೆಳಗೆ 6:30 ಗೆ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ reach ಆದೆ.

ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಳೆ!!!!!!!!!!! ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದು ಮೊದಲನೇ ಸಲ ನೋಡ್ತಿದ್ದೆ ಮಳೆಯನ್ನ. ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ವಿಶೇಷ ಅಂತೀರಾ...??? ಬರಿ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ವಿಶೇಷ ಇಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ... ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ, sooooperrrr, masthu.... maja.... ಇತ್ತು. ಮಳೆ ಬಂದಿದೆ/ಬರ್ತಾ ಇದೆ, ನೇತ್ರಾವತಿ (ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ನದಿ)ಯ, speedu, ಆವೇಶ ಹೇಗಿರುತ್ತೋ, ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಹೇಗೆ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದು, ಏನಾದ್ರು ಹೆಚ್ಚ್ಚು-ಕಡಿಮೆ ಆದ್ರೆ??? :( ;( :( ಅನ್ನೋ ಭಯ ಶುರು ಆಯ್ತು . ಆ ಭಯದಲ್ಲೇ ನೇತ್ರಾವತಿ ಕಡೆ ನಡೆದೆ. ಹೊರಡುವ ಮುಂಚೆ ಸ್ವಲ್ಪ ready ಆಗಿದ್ದೆ, ಮನೆಯಿಂದ ಮಳೆ ಇರ್ಬಹುದು, ಜೊತೆ ಇರ್ಲಿ ತಗೊಂಡೋಗು ಅಂತ ಜೆರ್ಕಿನ್ (ಮಳೆ ಇಂದ ನನ್ನ ನಾನು save ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ) ಕೊಟ್ಟಿದ್ರು!!! :) :). ಅದನ್ನು ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ತಲೆ/ಮೈ ನೆನೆಯದಂತೆ cover ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ. ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆ ತರದ ಮಳೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ನಾನು ಅದುವರೆಗೂ ನೋಡಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಬಂದ್ರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಏನು ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಐದು ನಿಮಿಷದ walking ಆದ್ಮೇಲೆ, ಜೆರ್ಕಿನ್ ನನ್ನ bag ನ ಮಾತ್ರ cover ಮಾಡಿತ್ತು!!!!!!!!. ಹಾಗೆ, ನೆನೆದು ನೆನೆಯದಂತೆ, ನೆನೆಯದಂತೆ ನೆನೆದು, ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಹೋಗಿ ನೇತ್ರಾವತಿ ಸೇರ್ಕೊಂಡೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಯಪ್ಪಾ,,, ಯಪ್ಪಾ... ಏನು ಅರ್ಭಟ, ಏನು ರಭಸ. ಸರಿ ಏನಾದ್ರು ಇರ್ಲಿ ನನ್ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ನಾನು ಹೋದ್ರೆ ಸಾಕು ಅಂತ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದೆ. ಆಗ್ಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ನಂಗೆ, ಜನ ಹೇಗೆ ಹರಿಯೋ ನೀರಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾರೆ ಅಂತ..!!!???? ಇಷ್ಟು ದಿನದ ನನ್ನ ಆ ನದಿಯ ಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ silentaada ಗಾಂಧಿ ತಾತನ್ನ ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದ್ದೆ ಆದ್ರೆ ಮೊನ್ನೆ ಸ್ವಲ್ಪ rise ಆಗಿದ್ದ ಸುಭಾಷಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ನೋಡಿ, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ನಾನು ಜಾಸ್ತಿ rise ಆಗದೆ ಅಲ್ಲೇ ಅಂಚಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸ್ನಾನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಬಂದ್ಬಿಟ್ಟೆ. ಇದು ಮುಗಿದ್ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ವಿಷ್ಯ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ,, ಹಾಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಕುಕ್ಕೆ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗ್ತು ನನ್ ಪಯಣ.

ಕುಕ್ಕೆಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ದಾರಿಲಿ ಆ ಕಡೆ/ಈ ಕಡೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ/ಬೆಟ್ಟದ ಹತ್ತಿರ ಮೋಡಗಳು ನಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡಿತು, ಇಷ್ಟು ನೋಡ್ತಿದ್ದಂಗೆ ನಮ್ close frend ನಿದ್ರಾದೇವಿ ನಮ್ಮನ್ನ attack ಮಾಡ್ಬಿತ್ಳು. ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರ ಅದಾಗ ಕುಕ್ಕೆ ಬಸ್ಟಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ. ಸರಿ ಹಾಗೆ ತೇಲ್ತಿದ್ದ ಮೋಡಗಳ್ನ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ, ದರ್ಶನ ಆಯ್ತು. ಮತ್ತೆ ಊರ್ ಕಡೆ ಬರೋಕೆ ಬಸ್ ಹತ್ಕೊಂಡು ಕೂತ್ಬಿಟ್ಟೆ. ಆದ್ರೆ ಈ ಸಲ ಕಿಟಕಿ ಸೀಟ್ ನಂಗೆ miss ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ... ಹ್ಹ ಹ ಹ ಹ.... ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಷ್ಟು ಇಲ್ದಿದ್ರೂ ಒಂದ್ ಚೂರು ಇಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣ-ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಅಡ್ತಿತ್ತು ಛತ್ರಿ ಮಳೆ... :) ;) :). ಬರ್ತಾ ದಾರಿಲಿ ಗುಂಡ್ಯದ ಹತ್ರ ಮೊದ್ಲು ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ (ಜೋರು ಮಳೆ). ಮತ್ತೆ ಶಿರಾಡಿ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಸಕಲೇಶಪುರದ ಕಡೆಗೆ. ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ!!!!! ಅತಿ ರೋಚಕ, ರೋಮಾಂಚಕ, ಮೈ ರೋಮಗಳು ನಿಲ್ಲುವ "ಅನುಭವ" . ನನಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಮುಂಚೆ ಸಕಲೇಶಪುರ ತಲುಪಿದಂತೆ ಅನಿಸ್ತು. ಆ level ಅಲ್ಲಿ ಡ್ರೈವರ್ ಬಸ್ ಹೋಡಿಸ್ತಿದ್ದ.... ಹ್ಹ ಹ ಹ... ಹೇ ಹೇ ಹೇ ಹೇ.... ಗುಂಡ್ಯ ದಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಬಸ್ accelerator rise ಮಾಡ್ದೋನು, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದೊಂದು ಕಡೆ ಕಡ್ಮೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ. ಅಲ್ಲೇ ಆ ರೋಡಲ್ಲಿ, ಶಿರಡಿ ಘಟ್ಟದ ಕಿತ್ತೋದ ರೋಡಲ್ಲಿ, make-up ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಮೆತ್ತಗೆ ಕ್ಯಾಟ್-ವಾಕ್ ಹೋಗೋತರ ಹೋಗ್ತಿದ್ದ ಲಾರಿ/ಗ್ಯಾಸ್ ಟ್ಯಾಂಕರ್.. side ಹೊಡ್ಯೋವಾಗ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸ್ಪೀಡ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡ್ಮೆ ಆಗಿದ್ದು ಅಷ್ಟೇ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕಡೆ.. ಅದೇ speedu ರಸ್ತೆಯ ಅಂಚು...!!!!!!!!! (ಹೀಗೆ ಒಂದ್ ಏಳೆಂಟು ಸಲ ಆಯ್ತು, ಆ ಟೈಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಸಲ ನನ್ ಜೀವ ನನ್ ಕೈಗೆ ಬಂದಿತ್ತು). ಉಸ್ಸ್ಸ್.... ಹಾಗೆ ಹೋಗ್ತಿತ್ತು ಬಸ್ಸ್ಸು... ಅಲ್ಲೇ ಹರಿತಿದ್ದ ನದಿ ಮೇಲೆ ಮೋಡಗಳ ಪಯಣ ಕಾಣ್ತಿತ್ತು.. "ನಾನು ಆ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತು ತೇಲ್ತಿದ್ರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತೆ" ಅಂತ ಕನ್ಸು ಕಾಣ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಹರಿತಿದ್ದ ನದಿಯ ಹಾಲ್ನೊರೆಯೇ ಈ ಮೋಡಗಳ್ನ ready ಮಾಡ್ತಿದ್ದಂಗೆ ನಂಗೆ ಅನಿಸ್ತು. ನೀರು ಅಷ್ಟು ರಭಸದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗ್ತಿತ್ತು... ಅಲ್ಲಲಿ,, ಎಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳ್ಬೇಕೋ, ಎಲ್ಲಿ ಯಾರ್ನಾದ್ರೂ meet ಆಗ್ಬೇಕೋ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಈ ಥರ ಹಾಲ್ನೊರೆ ಕಾಣ್ತಿತ್ತು... ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಮೋಡಗಳು.... :) ;) :) ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಆ ರೋಡಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಹೋಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ, ನನ್ನ ಕನಸು ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಿತ್ತು.... ಆ ಆ ಆ ತೇಲುವ ಮೋಡಗಳ್ನ ಗುದ್ದಿ, ಒಡೆದು ನುಗ್ಗಿ ಹೋಗ್ತಿತ್ತು ಬಸ್ಸು... ಆಗ ಆ ಮೋಡಗಳ್ನ ನಾನು ನನ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಹೋಗ್ತಿದ್ದೀನಿ ಅಂತ ಯಾರೋ ಒಳಗಿಂದ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು. ಅದೇ feelingಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೆ... ಆ ಬೆಳ್ಳಿ ಮೋಡದಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು ಕಪ್ಪು ಇರುವ ಮೋಡದ ರಾಜನಂತೆ ತೇಲಾಡಿದಷ್ಟು ಖುಷಿ ನಂಗೆ.... ಆ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿನ ಪಯಣ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಆಟಿಕೆಗಳಂತೆ ಕಾಣ್ತಿದ್ದ ಝರಿ-ತೊರೆ, ನದಿ, ಬೆಟ್ಟ, ಗುಡ್ಡ, ಮರ, ಮನೆ, ಮನುಷ್ಯ.... ಆ ಖುಷಿ ನನ್ lifeಅಲ್ಲಿ ಮರ್ಯೋಕೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಗೋದಿಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಈ ಥರದ ಅನುಭವ ಯಾವಾಗ ಆಗುತ್ತೋ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ... ಆದ್ರೆ ಹಾಗೆ ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲು-ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡ್ತಾ ತೇಲಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಈ ಒಂದು ಹೊಸ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ಹೊಸ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ, ಕನಸು ನನಸಾದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ 8:30 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಮನೆ ಸೇರ್ದೆ.